Praat mee: Zou thuisonderwijs aan banden moeten worden gelegd?

In dit artikel:

Gisteravond publiceerde BOOS een aflevering die ingaat op mogelijke schendingen van kinderrechten door zogenaamd thuisonderwijs in Nederland. Volgens het Nederlands Jeugdinstituut (NJi) gaan momenteel ongeveer 2.475 kinderen niet naar school vanwege de levensovertuiging van hun ouders; dat aantal steeg van circa 800 in 2017 naar bijna 2.500 in schooljaar 2023/2024 (bron: Eva de Jong, NJi).

Juridisch gezien staat de Hoge Raad alleen thuisonderwijs toe wanneer er geen openbare school in de buurt is, maar veel gezinnen gebruiken een vrijstelling op grond van artikel 5 onder b van de leerplicht omdat ze vinden dat geen enkele school bij hun levensovertuiging past. Ouders die zo’n vrijstelling hebben, moeten volgens Josien van Putten (vicevoorzitter NVvTO) zelf zorgdragen voor de ontwikkeling en onderwijs van hun kind.

Probleem is dat thuisonderwijs in Nederland formeel niet is geregeld: er is geen systeem van registratie, kwaliteitseisen of structureel toezicht. Daardoor is onduidelijk hoe het met deze kinderen gaat en ontstaan signalen van achterstanden en zelfs mishandeling — voorbeelden die in de BOOS-aflevering door twee thuisonderwezen jongeren werden gedeeld.

De uitzending voedt de discussie of thuisonderwijs aan banden moet worden gelegd of dat het mogelijk blijft onder strengere voorwaarden (zoals registratie, minimale onderwijsinhoud en toezicht). De kwestie balanceert tussen ouderlijke vrijheid en de bescherming van kinderen en roept vragen op over welke wettelijke aanpassingen nodig zijn om misstanden te voorkomen.