'Centrale Loting en Matching pakt niet hét probleem aan: kwaliteitsverschillen tussen scholen'

In dit artikel:

De zoon van Paroollezer Hakan Senel kreeg een plek op de school die hij als zesde had opgegeven, met een rangnummer rond de 5.000. Hoewel er volgens Senel genoeg plekken beschikbaar zijn (ongeveer 10.000 voor 7.500 leerlingen), zorgt het huidige toelatingssysteem vooral voor plaatsing via loting en voorkeurvolgorde, niet voor een inhoudelijke match tussen leerling en school. Profielen, motivatie en “school-fit” wegen nauwelijks mee; lotnummer en lijstpositie bepalen vaak de uitkomst.

Senel wijst erop dat het echte probleem kwaliteitsverschil tussen scholen is: ouders richten zich op een beperkt aantal sterke scholen, waardoor druk en ongelijkheid toenemen. Zonder gerichte investeringen in onderwijskwaliteit — met name in leraren en schoolontwikkeling — blijft die druk bestaan en dreigt nivellering naar beneden of uittocht van kwalitatief goed onderwijs naar een kleiner, mogelijk niet-publiek segment. Zijn oproep: beleid moet inzetten op kwaliteit, niet alleen op het verdelen van schaarse plaatsen.